Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Pecos. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Pecos. Mostrar tots els missatges

dimarts, 21 de febrer del 2012

Pecos - Me acostumbré



Me acostumbré a tenerte
perdida entre mis sueños;
Me acostumbré a estar solo
besando tu recuerdo.

Me acostumbré a mis cosas,
que un día fueron nuestras;
Me acostumbré a esperarte
con mi ventana abierta.

Me acostumbré a tenerte,
que no estuvieras lejos,
a sentirte en mi cama
y a jugar con tu pelo...

Lo que corre por mis venas
te lo dejo en un poema
para que en cualquier momento leas. (bis)

Me acostumbré a ser libre
como lo son los vientos;
Me acostumbré a ese loco
que vive en mi espejo.

Si me senté a escribirte,
como otras muchas veces,
será porque a olvidarte
tal vez no me acostumbre...

Lo que corre por mis venas
te lo dejo en un poema
para que en cualquier momento leas. (bis)

dissabte, 19 de febrer del 2011

Los Pecos - Que no lastimen a tu Corazón - 1982



Los Pecos - Que no lastimen a tu Corazón

Porque aún te quiero y vives en mis manos
porque de pronto puede anochecer
porque tu amor se me quedó enredado
entre los labios un atardecer

Porque no hay nada a lo que quiera tanto
porque me gusta que te vaya bien
por todo esto y por lo que aún me callo
siento de cosas que no te diré

Por eso no, no, no
que no lastimen a tu corazón
no, no, no
que no lastimen a tu corazón

Que nunca tengas tengas que llorar por amor
que no amanezca tu mañana sin sol

no, no, no
que no lastimen a tu corazón

Porque aún te quiero y vives en mis manos
porque no hay nada en lo que tú no estés
por todo esto y por lo que aún me callo
siento de cosas que no te diré

Por eso no, no, no
que no lastimen a tu corazón
no, no, no
que no lastimen a tu corazón

Que nunca tengas que llorar por amor
que no amanezca tu mañana sin sol

no, no, no
que no lastimen a tu corazón
como me hiciste tú

no, no, no
que no lastimen a tu corazón
como me hiciste tú

no, no, no
que no lastimen a tu corazón
como me hiciste tú

dilluns, 20 de desembre del 2010

Pecos - Madre - 1980 -



Pecos - Madre

Tú me conoces,
a veces me derrumbo y es que sabes
que soy mucho más débil que las aves;
mi vuelo es tan sencillo de abatir.

Y en esta tarde,
que vuelve a recordarme
que ya es tarde,
me siento, de repente, que soy nadie.
Y el frío, que ha llegado sin llamar.

Madre, quisiera conseguir en esta tarde
las fuerzas necesarias para darte
los años que luchaste para mí.

Madre, no temas si algún día
he de marcharme.
Aún sigo los consejos de ese padre,
aquel hombre al que nunca conocí.

Ya me conoces,
tú siempre me has tenido en tu regazo.
Guiaste mis palabras y mis pasos,
ya es tiempo que demuestre si aprendí.

Madre, quisiera conseguir en esta tarde
las fuerzas necesarias para darte
los años que luchaste para mí.

Madre, no temas si algún día
he de marcharme.
Aún sigo los consejos de ese padre,
aquel hombre al que nunca conocí.

Madre... madre........

dimecres, 23 de juny del 2010

Pecos - Acordes - 1978 -



Cuando el silencio ensordecia el sentido de mi vida
y queria volver a nacer.
Cuando la cabeza me estallaba con palabras enredadas
y queria volver a nacer.
Era cuando te necesitaba y acostado con mi almohada,
imaginaba tu amor.
Luego, ya metido en tus entranas, despertaba y tu no estabas
y queria llorar.

Yo me dormia y al rato moria por estar ausente de ti,
al dia siguiente nacía y luchaba por sobrevivir.
Luego al verte sonriendo con cara de felicidad,
yo te maldecia y odiaba por no haber estado allí.

Luego, observando tu alegria,
olvidaba mi egoismo y volvia a vivir otra vez.
Cuando ya la noche aparecia
y te ibas con el dia,
y de vuelta a empezar.
Yo, ya metido en tus entrañas,
despertaba y tu no estabas
y queria llorar.

Yo me dormia y al rato moria por estar ausente de ti,
al día siguiente nacia y luchaba por sobrevivir.
Luego al verte sonriendo con cara de felicidad,
yo te maldecía y odiaba por no haber estado allí.