Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Cecilia. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris Cecilia. Mostrar tots els missatges

dilluns, 11 d’octubre del 2010

Cecilia - Desde que tu te has ido - 1996 -

Tal dia com avui va néixer:
Evangelina Sobredo Galanes, més coneguda com Cecilia, (Madrid, 11 d'octubre de 1948 - Benavente, 2 d'agost de 1976), va ser una cantautora espanyola.
El 1972, va llançar el seu primer LP, amb el títol Cecilia. És l'únic LP original que inclou temes en castellà i anglès. Una cançó social d'aquest disc, "Dama, Dama", va ser un èxit, així com les existencials "Nada de nada", "Mi gata gata luna", "Fuí" o "Señor y dueño" (que segons les seves pròpies paraules, era la seva cançó favorita).


El seu tercer àlbum va ser el major èxit de la seva curta i fulminant carrera, Un ramet de violetes, per la cançó que va tenir més èxit del LP i per la qual la hi sol recordar injustament, ja que molts dels seus altres èxits són també notables.


El 1996 es va editar un doble àlbum amb duos de Cecilia amb cantants com Merche Corisco (que amb prou feines havia nascut quan Cecília va morir), Miguel Bosé, Ana Belén, Manolo Tena, Julio Iglesias, etc. A més es va aconseguir recuperar "Desde que tu te has ido", una cançó que va donar títol a aquesta col lecció de duos, i que va ser reconstruïda i digitalitzada des d'una maqueta que va gravar Cecília com a prova només amb la seva veu i guitarra; es deu la reconstrucció al músic Juan Carlos Calderón.



Cecilia - Desde que tu te has ido

Desde que tú te has ido
Desde que te has marchado
Mis manos tienen frío
Por no tener tus manos

Desde que tú te has ido
Desde que me has dejado
Yo sólo soy la sombra
De aquella que has amado

Y en mi jardín pequeño
De sueños y esperanzas
Hay un rumor a invierno amor
Sin ti no tengo nada
Hay un rumor a invierno amor
Sin ti no tengo nada

Desde que tú te has ido
Desde que me he quedado
En esta casa nuestra
Es que me falta algo
No sé si es el aire
No sé si es la luz
Pero cuando miro amor
Sé que me faltas tú
Pero cuando miro amor
Sé que me faltas tú

Si de tus labios tiernos
Bebí todo mi canto
Ahora y en silencio amor
Quiero llorar mi llanto
Ahora y en silencio amor
Quiero llorar mi llanto

Dóna la casualitat que quatre dies després del seu accident, Mocedades van passar pel mateix lloc per anar a cantar a la discoteca on Cecilia va fer la seva última actuació. Així que en un disc de Mocedades, li van fer un petit homenatge cantant aquesta composició d'ella: "Desde que tu te has ido".

diumenge, 6 de juny del 2010

Cecilia : "un ramito de violetas" - 1975 -



Era feliz en su matrimonio
Aunque su marido
Era el mismo demonio
Tenia el hombre un poco de mal genio
Y ella se quejaba de que nunca fue tierno

Desde hace ya mas de tres años
Recibe cartas de un extraño
Cartas llenas de poesia
Que le han devuelto la alegria

Quien le escribia versos
Dime quein era
Quien le mandaba flores
Por primavera
Y en cada 9 de noviembre
Como siempre sin tarjeta
Le mandaba un ramito de violetas

A veces sueña y se imagina
Como sera aquel que tanto estima
Seria un hombre mas bien de pelo cano
Sonrisa abierta y ternura en las manos

No sabe quien sufre en silencio
Quien puede ser su amor secreto
Y vive asi de dia en dia
Con la emocion de ser querida

Quien le escribia versos
Dime quein era
Quien le mandaba flores
Por primavera
Y en cada 9 de noviembre
Como siempre sin tarjeta
Le mandaba un ramito de violetas

Y cada tarde al volver su esposo
Cansado del trabajo la mira de reojo
No dice nada porque el lo sabe todo
Sabe que es feliz de cualquier modo
Porque el es quien le escribe versos
Es su amante su amor secreto
Y ella que no sabe nada
Mira a su marido y luego caya

Quien le escribia versos
Dime quien era
Quien le mandaba flores
Por primavera
Y cada 9 de noviembre
Como siempre sin tarjeta
Le mandaba un ramito de violetas

Quien le escribia versos
Dime quein era
Quien le mandaba flores
Por primavera
Y en cada 9 de noviembre
Como siempre sin tarjeta
Le mandaba un ramito de violetas

"Un ramet de violetes" va ser primer un conte escrit per la pròpia Evangelina quan era tot just una adolescent, que després va convertir en cançó. Un tema d'amor dels millors sortits de la sensibilitat d'un compositor espanyol. L'adequació de la lletra a un acompanyament clàssic, amb un piano i una secció de cordes tan premeditadament passats com aquest particular regal de l'esquerp marit al seu etern amor, la seva dona. Una delícia intemporal feta poesia i música.